.jpg)
ضرورت حضور و بيدارى مردم
انقلاب شكوهمند اسلامى، شهيدانى از روحانيت و مراجع علمى و دانشگاهى، دانشمندان مشهور و جوانان برومند، و زنان و مردان محروم و مستضعف ايثارگر، نثار اسلام كرد. حفظ خون اين شهيدان گرانقدر، مسؤوليت بزرگى استبر عهده ما كه اين مسؤوليت سنگين را اميرالمؤمنين(عليه السلام) در آن نامهاى كه جداگانه براى مردم مصر نوشتبيان فرمودند. اين نامه، غير از آن فرمان معروف است كه حضرت به مالك اشتر(رض) دادند و در آن، آداب كشوردارى و وظايف والى اسلامى را مقرر داشتند و مالك را به انتخاب وزيران و قضات شايسته و امور ديگرى توصيه نمودند. اين نامه دوم نيز كه آن حضرت به مردم مصر نوشتند، در نهجالبلاغه موجود است.
آن حضرت در اين نامه خطاب به مردم مصر فرمودند: اى مردم مصر! نگوييد ما سرپرستى چون مالك و امامى چون على(عليه السلام) داريم; اگر در صحنه حاضر نباشيد، شكست مىخوريد; به اين اكتفا نكنيد كه رهبرى چون على و نمايندهاى علوى چون مالك داريد; ما در حال نبرد و جنگ با باطل هستيم و جامعهاى كه در خواب باشد، دشمن بيدارش او را رها نمىكند: «من نام لم ينم عنه» (72) ; اگر مىخواهيد انقلاب اسلامى در مصر مستقر شود و عمرو عاص ها در قلمرو دين طمع نكنند، بيدار باشيد تا دشمن بيدار نتازد. اين بيان نورانى، شعار انقلابى رهبر مسلمين، حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) است: «هر آن غافل زيد، غافل خورد تير». شيطان، چه در جهاد اصغر و چه در جهاد اكبر، از راهى مىآيد كه انسان از او غفلت دارد: «انه يراكم هو وقبيله من حيث ترونهم» (73) ; يعنى شيطان و ستادش از راهى بر شما مىتازند كه شما آنان را نمىبينيد. بنابراين، اگر حضرت على(عليهالسلام) آن نامه تاريخى را براى رهبر مصر، مالك اشتر(رض)، مرقوم فرمود، نامه جداگانهاى نيز براى مردم مصر نوشت كه در آن فرمود شما هرگز صحنه را ترك نكنيد; زيرا «وان اخا الحرب الا رق، من نام لم ينم عنه» (74) ; مرد جنگجو بيدار است و جنگ و جهاد، با خوابيدن نمىسازد; جامعه جنگ آور، همواره بيدار است و از همه ابعاد كشور خود باخبر است; چنين جامعهاى، هم مىداند كه در داخل چه مىگذرد و چه بايد بشود، و هم مىداند كه از خارج چه مىآيد كه نبايد بيايد.
آنگاه حضرت على(عليه السلام) دستورى به سربازان و رزمندگان اسلام مىدهد: «لا تذوقوا النوم الا غرارا او مضمضة» (75) ; همان گونه كه در هنگام وضو گرفتن، آبى را در فضاى كام خود مىريزيد و آنرا مضمضه مىكنيد و فرو نمىبريد، در حال جنگ نيز خواب را در حد مضمضه به شبكه چشمتان برسانيد و نه در حد فرو بردن; زيرا جامعه جنگى، اهل خواب نيست.
اين دستور علوى هم اكنون نيز زنده است; يعنى اگر مسؤولين كشور به وظايف خود وفادار نباشند، خوابيدهاند; اگر امت اسلامى در همه مراسم اجتماعى و سياسى در صحنه حضور پيدا نكند، خوابيده است; اگر تلاش اسلامشناسان بر اين محور نباشد كه معارف بلند و عميق دين را از چنگال و حجاب وهم و خرافات رها كنند، خوابيدهاند; اگر احكامدانان دين نكوشند تا احكام الهى در جامعه به درستى تبيين و اجرا شود، خوابيدهاند; اگر حكمشناسان دين تلاش نكنند تا كلمات حكيمانه كسى كه مىگويد: «اعطيت جوامع الكلم» (76) به درستى شناخته و عرضه شود، خوابيدهاند; و اگر جامعه بخوابد، قطعا بيگانگان بيدار مىتازند.
72. نهجالبلاغه، نامه 62، بند 13.
73. سوره اعراف، آيه 27.
74. نهجالبلاغه، نامه 62، بند 13.
75. همان، نامه 11، بند 4.
76. بحار; ج 8، ص 38، ح 17.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر